Menu

Elfy

13 czerwca 2020 - Hexah, Rasy
Elfy

Główny żywioł: Powietrze

Elfy, same siebie nazywające „laefar” (z elf. Dzieci Gwiazd) to długowieczna rasa smukłych istot, charakteryzujących się wrażliwością, uczuciowością oraz zamiłowaniem do wolności. Chociaż ich wczesny rozwój następuje w takim samym tempie jak w przypadku ludzi, to po osiągnięciu wieku około trzydziestu lat, przestają się fizycznie starzeć – proces ten zostaje zatrzymany. Wśród swoich uznawani są za w pełni dorosłych dopiero wtedy, kiedy przeżyją co najmniej dwukrotność tego okresu, czyli sześćdziesiąt lat. Czas ten nazywają „jednym ludzkim żywotem”. Uznając taki okres za potrzebny, aby zebrać wachlarz doświadczeń na tyle bogaty, żeby móc spojrzeć na otaczający ich świat z odpowiedniej perspektywy oraz odpowiedzialnym do podejściem do życia. Górna granica życia elfa nie jest znana.

Elfy cechują się smukłą budową ciała i pozbawioną jakichkolwiek skaz cerą. Ich ciała inaczej odkładają tłuszcz, co powoduje, że nie tyją – nigdy nie spotka się grubego przedstawiciela tej rasy. Nie mają też zarostu, a jedyne owłosienie ciała, jakie posiadają, znajduje się na głowie – jest bujne, zdrowe i wydaje się, że nigdy nie traci blasku. Elfy zwyczajowo, niezależnie od płci, zapuszczają długie włosy i bardzo o nie dbają. Oprócz najczęściej występujących ich odcieni, trafiają się również tak egzotyczne kolory, jak srebro czy nawet zieleń. Oczy elfów mogą być niemal dowolnej barwy. Przeciętny laefar ma około metra siedemdziesięciu centymetrów wzrostu, a dymorfizm płciowy jest nieznaczny, niemal niezauważalny. Niewielka waga ich ciał powoduje, że poruszają się bezszelestnie.

Laefar są wyjątkowo odporni na wpływ temperatury, stąd też zazwyczaj ubierają się lekko, niezależnie od tego czy pada śnieg, czy też panuje upał. Charakteryzuje ich większa odporność na choroby. Nadto mają nieco bardziej wyczulony smak, węch oraz dotyk, a przede wszystkim – wzrok i słuch,  co wywołuje ciekawą zależność: wszystkie elfy uwielbiają doznania empiryczne i zmysłowe, zarówno przez dobrą kuchnię, muzykę czy inne bodźce. Często uważa się je za hedonistów. Są bardzo ciekawe świata i chętnie podróżują. Niestety, ku ich utrapieniu, muszą uważać na to, co jedzą i piją: wykazują ograniczoną tolerancję ciężkostrawnej kuchnii oraz są mało odporni na alkohol oraz trucizny, a inne używki mocniej na nich wpływają.

Wrażliwość i uczuciowość przedstawicieli tej rasy powoduje, że często spotyka się elfów uzdolnionych artystycznie. Jedną z najcenniejszych dla nich wartości jest wolność. Społeczności, którym przewodzą, najczęściej charakteryzują się dużą swobodą praw jednostek. 

Elfy bardzo źle znoszą przemijanie. Wraz z upływem lat nie tylko dystansują się od przedstawicieli innych ras, którzy starzeją się na ich oczach, ale i coraz bardziej niechętnie podejmują większe ryzyko. Często uznawani są za aroganckich, wycofanych oraz patrzących na innych z góry. Bywają także postrzegani za tchórzliwych. Mimo, że nie boją się walczyć o to, co jest dla nich ważne i często mają czas zdobyć niezwykle imponujące umiejętności związane z władaniem bronią, ostrożnie podchodzą do potencjalnych zmagań.

Chociaż chętnie poznają inne kultury, są ciekawskie oraz życzliwe względem tego co obce. W wielu kwestiach zachowują mocną odrębność w zwyczajach i kulturze.